Het is weer herfst! Naast regen, wind, overal bladeren en
voorzichtig motorrijden (in verband met al die regen, wind en
bladeren), houdt herfst voor mij persoonlijk in dat het weer de
moeite waard wordt om voor de buis te kruipen.
Naast de onvermijdelijke bagger aan films en series op de televisie,
wordt de liefhebber van afval momenteel extra verwend door twee
wekelijkse "docuseries" die vrijwel altijd met afval te maken
hebben.
De eerste heet 'Puinruimers', een briljante Engelse serie (de even
briljante originele titel is 'A life of Grime') en de tweede heet
'Rotzooi & Co', een serie over Rotterdamse reinigers.
Ten tijde van het schrijven van deze column, heb ik helaas nog geen
aflevering van 'Rotzooi & Co' kunnen bekijken, maar 'Puinruimers'
ken ik maar al te goed, sterker nog: voor deze serie blijf ik thuis.
Het onderwerp afval kán gewoon niet breder aan bod komen dan in dit
prachtig stukje tv. Alle - in mijn columns - behandelde onderwerpen
(zie onder archief), komen in (gemiddeld) maximaal twee afleveringen
aan bod.
In de serie is regelmatig sprake van een of andere vorm van
verzamelwoede die zo uit de hand is gelopen dat er ontruimd of
ontsmet moet worden. Denkt u hierbij niet aan een flinke
postzegelverzameling maar aan bijvoorbeeld een veertigtal katten in
een huis dat van onder tot boven besmet is met vlooien.

In de tuin van de verzamelaarster in kwestie -
overigens een lieve oude Engelse dame, die vanzelfsprekend geen
katten verzamelde maar het gewoon goed voorhad met zwerfkatten -
vonden de puinruimers tussen alle rotzooi ook diverse kattenlijken
waarvan één gemummificeerd. Zoiets verzin je niet.
Ook in Nederland was niet al te lang geleden sprake van een aardige
verzameling. In een portiekwoning zagen benedenburen op een dag
scheuren verschijnen in muren en plafonds. Na onderzoek bleek
uiteindelijk de bovenbuurman zulke reusachtige hoeveelheden oude
kranten te hebben opgeslagen, dat de woning op instorten stond.
Voor zover ik me goed herinner is in beide gevallen geen sprake
geweest van een ontruiming maar is "slechts" datgene verwijderd dat
de overlast veroorzaakte. Vast en zeker een persoonlijk drama voor
zowel het oude vrouwtje als de krantenverzamelaar, maar zij konden
wel blijven wonen in hun opgeknapte woningen.
Het ontruimen van huizen is een vak apart en geeft zelfs een enkele
keer een nieuwe kijk op het begrip 'afval'. Hierover meer in mijn
volgende column.
Mr. R.L.A. Lamée is directeur van het adviesbureau
Tricert Support in Boven-Leeuwen en columnist van Afvalgids.
|